DE PETITIE:

Jarenlang werd er in Zaffelare met pijl en boog op levende ratten gemikt. Er was een tijd dat het grote publiek dat volksvermaak gewoon accepteerde en dat de rechtbanken die wrede folklore gedoogden, maar de tijdgeest verandert en al is een rat niet direct een diertje dat mensen vertedert, men neemt het niet meer en het wordt nu als een misdrijf bestempeld dat zo’n dier louter voor het plezier van een bende gestoorden gekweld wordt.
Het zou ons danig verrassen als het lot van lijdende pony’s het hart van een dierenvriend niet nog wat sterker beroert. Uitbaters van zulke kermisattracties schermen natuurlijk heel graag met de al te goedkope bewering dat ze de wet respecteren. Dat hun dieren voldoende voedsel ontvangen, dat ze over een adequate huisvesting kunnen beschikken, kortom dat ze alle nodige zorgen genieten. Want, zo klinkt het dan verder, ze zouden wel dwaas zijn als ze hun "broodwinning" door eigen nalatigheid in gevaar zouden brengen: ze hebben er immers persoonlijk alleen maar belang bij dat de dieren in optimale conditie verkeren. Er is dus helemaal niets aan de hand. Waar zouden wij, sentimentele dierenbeschermers, ons dan druk over maken…
Maar er is natuurlijk veel meer aan de hand. In artikel 4 van de dierenwelzijnswet wordt gesteld dat "ieder persoon die een dier houdt de nodige maatregelen moet nemen om het een in overeenstemming met zijn aard, zijn fysiologische en ethologische behoeften, zijn gezondheidstoestand en zijn graad van ontwikkeling, aanpassing of domesticatie, aangepaste voeding, verzorging en huisvesting te verschaffen" en "dat de verlichting, de temperatuur, de vochtigheidsgraad, de verluchting, de luchtcirculatie en de overige milieuvoorwaarden van het verblijf der dieren moeten overeenstemmen met de fysiologische en ethologische behoeften van de soort". We menen dat we het begrip "verblijf" veel ruimer mogen interpreteren dan het hok of de stal waar ze na hun "dagtaak" vertoeven, dat hier dus ook de plaats waar ze hun afstompende arbeid moeten verrichten bedoeld wordt, en dan kunnen we stellen dat de "overige milieuvoorwaarden" geenszins harmoniëren met de behoeften die de wettekst vermeldt.
Of stemt het met de fysiologische en ethologische behoeften van een pony overeen dat hij zijn leven moet slijten tot vermaak van kermisbezoekers en tot profijt van zijn baas? Dat hij dag in, dag uit zijn monotone rondjes moet stappen? Met stijve poten en een troosteloze blik in de ogen. Urenlang zonder eten, drinken of rust. En dat vaak in oorverdovend kermislawaai waardoor er de dieren zelfs ’s nachts vaak geen seconde rust wordt gegund. Een pony is een dier dat graag beweegt, dat houdt van de frisse lucht in de vrije natuur en dat ook de stilte waardeert.
Reeds heel wat Vlaamse gemeenten hebben begrepen dat pony-attracties uit het straatbeeld moeten verdwijnen. Het recente schiiterend voorbeeld van de stad Antwerpen moet voor de nog wat aarzelende Besturen een stimulans zijn. Via deze petitie wil de Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming een nuttige bijdrage leveren. Ze hoopt op de steun van duizenden dierenvrienden die langs deze weg hun eis formuleren dat men dieren niet mag misbruiken voor het vermaak van de mens.
Via haar website zal de Vlaamse Vereniging voor Dierenbescherming alle dierenvrienden nauwgezet alle relevante informatie verstrekken over de acties die in het voordeel van de kermispony’s worden gepland en over de respons die ze bij de Vlaamse gemeenten zal mogen noteren.